VIDEOTECA GALEGA

Como xa vos avisamos estas últimas semanas, en Santiago de Compostela e no marco das festas do Apostolo, poderemos disfrutar do interesantísimo concerto de Proyecto Cumaco, o supergrupo do Compostelano Juan Luis Sanchez. Hoxe vou compartir con vos a entrevista que lle fixeron dende A Voz De Galicia de onte, para adornar unha de esas cancións compostas polo grupo. Espero vervos en Compostela!!!

ENTREVISTA
“Os camiños da música levaron a Juan Luis Sánchez (Compostela, 1986) a Barcelona, onde fundou unha banda, Proyecto Cumaco, que fai jazz de fusión con ritmos latinos e funky. Mañá debutan na praza do Toural cun concerto dentro do programa das festas.
-¿Como explica o nome da banda?
-Naceu en Barcelona como un proxecto meu e de David Italiano no seo do Taller de Music, a escola superior na que estudamos. E cumaco é o nome do tambor típico de Venezuela, o país de David. O proxecto está en marcha, medrou e vannos saíndo cousas. Nun ano pasaron moitos músicos polo grupo, pero os definitivos son catro e máis os creadores.
-¿E debutan en Santiago, non si?
-Santiago é o primeiro sitio no que actuamos fóra de Cataluña. E decidimos lanzar aquí a primeira maqueta da banda, cunha portada deseñada por un amigo que tamén é compostelán, Daniel Álvarez. Son seis temas que estarán no disco que agardamos gravar nuns meses.
-¿Cantos temas son seus?
-Hai dous, Funky del Sur e La conga llegó , que cantado soa como lacón gallego, un xogo de palabras que me descubriu un cubano.
-¿Deixou o piano pola percusión?
-Non o deixei, porque compoño ao piano, que é máis íntimo. Pero a percusión ganoulle á música clásica. Descubrina cos grupos que viñan actuar a Santiago, e empecei aquí a estudar con Suso Troncoso e con Leo Pimentel.”

A VIDEOTECA GALEGA NON PRETENDE SER UNHA PLATAFORMA POLÍTICA, pero coma ente sensible á calidade e cantidade dos apoios á cultura galega, cremos que existe unha involución importante neste eido.

“Onda Curta” foi un dos programas tristemente desaparecidos co cambio de goberno nestas eleccións autonómicas. Adicábase a recollé-la amplitude de espectro das demostraións culturais na música que se dan na nosa terra. Xa sabemos que as minorías non son rendables electoralmente, pero son cidadáns de pleno dereito. Tamén se eliminou o programa de radio “Aberto por Reformas” da RTVG dirixido por Xurxo Souto, e adicado a retransmitir a música feita polos galegos, en galego e en Galicia. A decisión de deixar de grabar novos capítulos de “Cifras e Letras” e re-emitir os xa grabados (remember Songoku, El principe de Bel Air, Los Simpson de A3…), decisión empobrecedora onde as haxa… Deixar de emitir o programa cultural “Libro Aberto”” que presentara e entrevistara a máis de 200 escritores en lingua galega… repetimos…

A VIDEOTECA GALEGA NON PRETENDE SER UNHA PLATAFORMA POLÍTICA, pero coma ente sensible á calidade e cantidade dos apoios á cultura galega, cremos que existe unha involución importante neste eido.

* Metalicia é unha comunidade na web que agrupa os seareiros galegos deste minoritario estilo musical, o Metal. o TNT, a única sala que programa na Capital de Galicia neste estilo. Espero que disfrutedes do video e vos axude a coñecer un pouquiño máis a realidade actual. Un saudo a tod@s dende a VIDEOTECA GALEGA

————————————————————————————

*A VIDEOTECA GALEGA trata de poñer en común as creacións dos autores galegos, en toda a súa amplitude, e preferentemente apoiando aquelas formas de expresión que o mercado non protexe. A CULTURA permite que as persoas tomen mellores decisións e sexan máis felices. A VIDEOTECA GALEGA traballa para crear unha sociedade mellor.

Carmen Martín naceu en Winterthur no ano 1971, pero pronto volveu á terra cos seus pais, Ferrol, onde vive actualmente.
A súa obra caracterízase por diversas accións pictóricas e exposicións de grande envergadura. Desenvolve a súa carreira entre Barcelona e Ferrol, e xa no ano 1998 xunto co seu marido, tamén artista, Miguel Anxo Varela, fundan Escola Aberta de Arte, institución educativa que iniciou un movemento que copiaron outras institucións de similares características. A día de hoxe, Carmen aparcou a súa participación na Escola e está centrada na ilustración e na pintura que compaxina coa iniciativa Pintura en acción, na que Carmen a través de diversas maratóns pictóricas pretende trasladar a pintura á rúa.

Hoxe día 24 de Xullo, previo ó Día da Patria Galega queremos compartir con vós unha de esas obras feitas en comandita artística. Silverio, batería do desaparecido e histórico grupo Xenreira amosounos esta fermosa obra e a VIDEOTECA GALEGA non pode facer outra cousa que facervos partícipes do traballo conxunto dos mellores liricistas galegos, tanto os históricos coma os contemporáneos. É este un poema do escritor ourensán Celso Emilio Ferreiro (1914-1979) pertencente á súa obra de máis coñecida, “Longa Noite De Pedra” do ano 1962 musicado polo colectivo HipHop Dios Ke te Krew. Coma xesto a agradecer, esta agrupación de artistas é coherente cos tempos nos que vivimos e comparte dunha forma desinteresada as súas obras, facendo que todo o mundo, independientemente da capacidade económica que teña poida disfrutar e aprender da arte que eles xeran, a partir dun texto que pertence xa á cultura universal galega. Se queredes descargar de balde esta canción, premede AQUI

Celso Emilio Ferreiro - “Longa Noite De Pedra” - Deitado Frente ao Mar

Lingoa proletaria do meu pobo,
eu fáloa porque sí, porque quero, porque me gosta,
porque me peta e dame a gaña;
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ao pór a garabata xa nan saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos avós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.

Eu fáloa porque sí, porque me gosta,
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingoa.
Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruis e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os baleiros,
non falo pra os estúpidos,
Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruis e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os baleiros,
non falo pra os estúpidos,
que falo pra os que agoantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.

Como é?

Eu non quero arredar as miñas verbas
de tódolos que sofren neste mundo.
E ti vives no mundo,
Galicia, dóce mágoa das Españas,
deitada rente ao mar, ise camiño…
deitada rente ao mar, como é?
É Celso Emilio Ferreiro
e Garcia MC

Lingoa proletaria do meu pobo,
eu fáloa porque sí, porque quero, porque me gosta,
porque me peta;
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ao pór a garabata xa nan saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos avós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre, sempre.

Eu fáloa porque sí, porque me gosta,
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingoa.
Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruis e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os baleiros,
non falo pra os estúpidos,
que falo pra os que agoantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non quero arredar as miñas verbas
de tódolos que sofren neste mundo.

Xa vos falarámos deste proxecto tan interesante; Grandes músicos galegos como Pedro Pascual (Marful e outros), Quim Farinha (Berrogüeto coma exemplo), Marcos Teira (U-lo trio? de mostra), o zanfonista Oscar Fernandez (Bonovo …) e moitos outros froron a cuba a re-interpretar as composicións dos emigrantes galegos na Habana. Hoxe este fantástico combo internacional por fin chega a Galicia e poderémolo disfrutar en A Coruña no Teatro Rosalía ás 22:30h; o 25 de xullo, sábado ás 22h participarán no Festigal en Santiago de Compostela. Coma última data destas tres, actuarán en Vigo o día 30 de Xullo ás 20:30h. Espero que poidades ir a disfrutar desta preciosa fusión intercontinental!!

*video compartido por AnosaterraTv

Xa tiñamos compartido con vos alguna vez videos desta benquerida orquesta tan específica, onde as protagonistas absolutas son as frautas. A Orquestra de Frautas de Galicia presenta aqui co arreglo de Eduardo Costas, e tendo coma solistas hoxe a Cécile Bodin e María Neira unha fermosa peza da que espero disfrutedes. É unha magoa que a música clásica esté relegada, circunscrita a “grandes espazos” coma os teatros, auditorios, óperas..sí, teñen mellor sonoridade, pero non chegan á maior parte da sociedade. Ó igual que o jazz, pecan dun certo corporativismo autodefensivo elitista e excluínte que manten a súa exclusividade a base de prezos e a costa de manter nunha urna de cristal toda esta música. Por iso é que estas iniciativas nos centros socioculturais, para a música son tan importantes. Un saúdo para todos os VIDEOTEQUEIROS!!

* os que estades suscritos á VIDEOTECA GALEGA NO FACEBOOK, deberedes premer en “ver o texto orixinal” para acceder ó video, pero só polo de agora ;)

Amancio Prada, galego de adopción, nado en Dehesas, provincia de León no ano 1949, é o encargado de musicar un dos poemas con máis arraigo na nosa terra. Ese adiós ríos, adiós fontes de Rosalía de Castro, para min, a expresión máxima da morriña galega.
A súa carreira literaria caracterizouse por un romanticismo melancólico que reflectiu unha parte de seu que a acompañou toda a vida. Casada con Manuel Murguía, escritor e periodista, a súa vida non foi moi longa, morrendo no ano 1885 en Padrón, vila galega a que dedicou parte senón toda a súa obra.

De tódolos xeitos, Rosalía equivocouse na súa despedida, non é un adiós senón un deica logo.